Siyah saçlı güzel kız kalabalık okul bahçesinden sakin adımlarla çıktı. Üzerinde yine bakışlar vardı, quirkless diyorlardı, siyah saçlarına laf ediyorlardı. “Todoroki’lerde siyah saç mı olur?” demişti bir öğrenci. Shoto, Natsuo, Fuyumi… Sonra kalkıp neden bu kadar güzel olduğunu sorguluyorlardı.
“Kiyora!”
Kiyora, gönülsüzce ona yaklaşan Natsuo’ya baktı. Abisinin yüzünde yine bıkkın bir ifade vardı. “Ben, eve tek gelirdim” diye mırıldandı, kafasını eğerek. Natsuo ara sıra onu almaya gelirdi ve eve kadar bıkkın bir ifadeyle yanında yürürdü.
“Bir dahakine artık…”
Natsuo’ya bakmadı eve varana kadar. Eve girer girmez odasına çıktı; genelde öyle yapardı, bazen okuldan yeni gelmiş olan Shoto’yla karşılaşırdı, bazen yemeğe kadar kimseyi görmezdi.
Sessizce kapıyı kapatıp, ağır hareketlerle dolabına yöneldi ama kapağı açmadan önce aynadaki yansıması gözlerine takıldı uzun, gür, dalgalı saçlarını alelade toplayıp üzerini değiştirdi. Birazdan Fuyumi gelirdi ve yemek vakti de gelirdi.
Masa sessiz ve gergindi. Enji’nin gözleri ilk Kiyora’ya gitti; saçları toplamıştı.
“Kiyora okul nasıldı? Alışabildin mi?”
Yemek boyunca ilk kez kafasını kaldırıp Fuyumi’ye baktı. “Hep aynı-”
“Saçlarını okulda da topla o zaman!” Natsuo sert bir şekilde araya girdi.
Giriş 》
Bir yanıt yazın